ariosssssss

ερχεται το τελος του καλοκαιριου. και ως συνήθως έρωτες αποχωρίζονται. βλέπω ζευγάρια να ανταλλάσουν τα τελευταία λόγια κάτω απο το καράβι του αποχωρισμού. πλα πλα πλα κιαι τα λοιπά. αλλά... σκέφτομαι!! όλοι ξάχνονταν. έτσι και αλλιώς αυτό ειναι το ζητούμενο. ένα όμορφο καλοκαίρι με σουπερ αναμνήσεις. και γνωριμίες... ότι αφήνεις το καλοκαίρι το Σεπτέβρη μοιάζει διαφορετικό και όσα είπατε σχεδόν μακρινά και ξένα. κάποιοι ίσως πληγωθούν, κάποιοι θα θυμούνται την γλυκιά ανάμνηση. θα δειξει!!!!!!

Moon Bar

Η ώρα έχει περάσει και με βρίσκει κάποια στιγμή μέσα σε κάποιο μαγαζί. Σκυμμένος σε ένα μεγάλο ξύλινο τραπέζι, πάνω από ένα τσιγάρο και μια μπύρα που κοιτάω ενώ χάνομαι. Η μπύρα είναι ο στόχος. Λίγο ακόμα. Είναι η συντροφιά μου για λίγο. Γύρω μου λίγος κόσμος, κυρίως να χαζεύει την κυρία που χορεύει στο κέντρο του μπαρ με απίστευτη τέχνη oriental, κάτι ανατολίτικα, κάτι τσιφτετέλια. Είναι απίστευτη σ’ αυτό που κάνει. Όλοι χαμογελάνε και ζηλεύουν το κούνημα της. Αυτή χωρίς να το ζητάει θέλει παρτενέρ. Κάνει ζέστη μέσα. Έξω είναι καλύτερα. Μια παρέα, ένας μεγάλος πλάτανος στο κέντρο, κομμάτι του μαγαζιού, μετά η θάλασσα και έπειτα τα καικάκια.

Δεν κοιτάω τίποτα από αυτά αλλά έχω πλήρη αντίληψη. Μοιάζουν όλα από κάποια άλλη παλιότερη εποχή. Έχω κολλήσει στο χρόνο. Έχω κολλήσει στη μοναξιά. Σχεδόν δεν σκέφτομαι. Τίποτα συγκεκριμένο τουλάχιστον. Εσύ όμως δεν θα έρθεις ποτέ. Εσύ πάντα λείπεις. Σε λίγο θα σηκωθώ, θα χορέψω, θα σαλέψω, θα πάρω τα κομμάτια μου και θα φύγω. Άλλη μια νύχτα. Εσύ??

Gia Tous Filous Mou

Για τους φίλους μου…..
Για αυτούς που με αναζητούν ή αναρωτιούνται τι κάνω.
Για αυτούς τους φίλους που έχουν μείνει Αθήνα.
Αυτοί εκεί, εγώ μακριά σε ένα νησί. Μοιάζει εξωτικά εδώ.
Σαν παραίσθηση!!!
Θέλω να ζητήσω συγνώμη που τους άφησα πίσω. Θέλω να τους θυμίσω
Ότι είναι ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ.
Πάντα πίστευα πως το καλοκαίρι κάτι διαφορετικό γίνεται. Αλλαγές μέσα μας, εξωτερικά, αλλάζουν απόψεις και μυαλά. Όλα είναι πιο εύκολα να τα ζήσεις. Γεμίζεις εμπειρίες. Περιέχει το νόημα της ζωης αυτή η εποχή.
Το χειμώνα δεν αλλάζουν όλα τόσο γρήγορα.
Για όσα δουλεύεις και παλεύεις όλο το χειμώνα ήρθε η ώρα να φύγεις. Να αλλάξεις!
Το χάσμα είναι εμφανές. Σας έχω αφήσει στην ίδια ρουτίνα, στην απάθεια, στην βαρεμάρα σας, στον ίδιο τρόπο σκέψης που σας σκοτώνει. Ψάχνετε κάτι διαφορετικό, λίγες στιγμές στον ήλιο. Γι’ αυτό το κινητό είναι κλειστό. Κομμένα τα νήματα με αυτό τον τρόπο ζωής. Όμως δεν ξεχνάω να σας σκέφτομαι.
Στους Πωλίνα, Στρατο, Ηλία, Παντελή, Βασίλη, Παναγιώτη, Ιωάννα, Βαρβάρα, Ραντια, Στελινα, Αντρέα, Χρήστο, Αντωνία, τα ανίψια μου, τα ξαδέρφια μου και τόσους ακόμα,
αφήστε το παράθυρο της τρέλας στη ζωής σας ανοιχτό για αυτό το καλοκαίρι! Ίσως κάπου βρεθούμε..
Τα λέμε Σεπτέμβρη..
Ζω και Βασιλεύω να τους πείτε….