Η ώρα έχει περάσει και με βρίσκει κάποια στιγμή μέσα σε κάποιο μαγαζί. Σκυμμένος σε ένα μεγάλο ξύλινο τραπέζι, πάνω από ένα τσιγάρο και μια μπύρα που κοιτάω ενώ χάνομαι. Η μπύρα είναι ο στόχος. Λίγο ακόμα. Είναι η συντροφιά μου για λίγο. Γύρω μου λίγος κόσμος, κυρίως να χαζεύει την κυρία που χορεύει στο κέντρο του μπαρ με απίστευτη τέχνη oriental, κάτι ανατολίτικα, κάτι τσιφτετέλια. Είναι απίστευτη σ’ αυτό που κάνει. Όλοι χαμογελάνε και ζηλεύουν το κούνημα της. Αυτή χωρίς να το ζητάει θέλει παρτενέρ. Κάνει ζέστη μέσα. Έξω είναι καλύτερα. Μια παρέα, ένας μεγάλος πλάτανος στο κέντρο, κομμάτι του μαγαζιού, μετά η θάλασσα και έπειτα τα καικάκια.
Δεν κοιτάω τίποτα από αυτά αλλά έχω πλήρη αντίληψη. Μοιάζουν όλα από κάποια άλλη παλιότερη εποχή. Έχω κολλήσει στο χρόνο. Έχω κολλήσει στη μοναξιά. Σχεδόν δεν σκέφτομαι. Τίποτα συγκεκριμένο τουλάχιστον. Εσύ όμως δεν θα έρθεις ποτέ. Εσύ πάντα λείπεις. Σε λίγο θα σηκωθώ, θα χορέψω, θα σαλέψω, θα πάρω τα κομμάτια μου και θα φύγω. Άλλη μια νύχτα. Εσύ??
Atom Feed (xml)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου