ΜΕΡΟΣ 1
θέλω να μιλήσω με τον "πλασματάκι" που βρίσκεται μέσα μας. μας λέει οτι είμαστε κάποιοι,φωνάζει καμιά φορά αλλα έμείς το πνίγουμε. βρίσκουμε έπειτα κάποια δικαιολογία του τύπου, μα ο κόσμος μας θέλει έτσι, έτσι κάνει ο κόσμος, δεν γίνεται αλλιώς κα. όσα έχουμε να πούμε και δεν τα είπαμε. όσα θέλαμε να κάνουμε σε κάποια στιγμη και κολώσαμε ή αντιδράσαμε διαφορετικά. τα σκεφτήκαμε μεταγενέστερα και θέλαμε άλλα, περιμέναμε άλλα, μετανιώσαμε.
δηλαδη δεν ξέρουμε τους πραγματικούς εαυτούς μας. και ο χρόνος περνάει μεγαλώνοντας το διαφορετικό μέχρι να το καταλάβουμε.
Θελώ να βγάλω το φυσικό μου εγώ λοιπόν. να είμαι αυτός που ονειρεύομαι(γιατι κάπως έτσι μοιάζει σε μένα).
Υ.Γ>ειναι παραξενο! να εισαι σε αδιεξοδο και να επιμένεις. είναι μια πίστη!
Δεκεμβρίου 24, 2007
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου