την προσωπικη μου ερημο
η διψα κατεχει ακομα
την υπαρξη μου, που τοσο νωρις
εσυ ειχες μαντεψει κι
αντικατοπτρισμος μου εγινες,
μ' οασεις, παγιδες ψευδαισθησεων.
Και πως να πω αν εισουν
αληθεια ή ψεμα καθως
τ' αγγιγμα των χειλιων μου
στις χουφτες σου με το διαφανο νερο,
πουπινα αχορταγα
εικονα ειναι, απο τις πιο αγαπημενες.
Το ριγος στο κορμι μου
απο τ' αγγιγμα σου,
μου θυμιζε πως ζουσα ακομα.
Τι κι αν εισουν αντικατιπτρισμος"
Της Γιαννα Φασιλη
σε μια δυσκολη εποχη για σχεσεις(ολων των ειδων) ενα ποιημα σε κανει και ξεφευγεις! Αυτο ειναι ομορφια. Η ομορφια του καθενος μεσα του
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου