θέλω να είμαι εγώ

ΜΕΡΟΣ 1
θέλω να μιλήσω με τον "πλασματάκι" που βρίσκεται μέσα μας. μας λέει οτι είμαστε κάποιοι,φωνάζει καμιά φορά αλλα έμείς το πνίγουμε. βρίσκουμε έπειτα κάποια δικαιολογία του τύπου, μα ο κόσμος μας θέλει έτσι, έτσι κάνει ο κόσμος, δεν γίνεται αλλιώς κα. όσα έχουμε να πούμε και δεν τα είπαμε. όσα θέλαμε να κάνουμε σε κάποια στιγμη και κολώσαμε ή αντιδράσαμε διαφορετικά. τα σκεφτήκαμε μεταγενέστερα και θέλαμε άλλα, περιμέναμε άλλα, μετανιώσαμε.
δηλαδη δεν ξέρουμε τους πραγματικούς εαυτούς μας. και ο χρόνος περνάει μεγαλώνοντας το διαφορετικό μέχρι να το καταλάβουμε.
Θελώ να βγάλω το φυσικό μου εγώ λοιπόν. να είμαι αυτός που ονειρεύομαι(γιατι κάπως έτσι μοιάζει σε μένα).

Υ.Γ>ειναι παραξενο! να εισαι σε αδιεξοδο και να επιμένεις. είναι μια πίστη!

reality

Τίποτα δεν είναι πραγματικό μεχρί να το ζήσεις...

free...eeeeeeeee

ελευθερία σκέψεων και ιδεών.
ελευθερία κινήσεων, αποφάσεων, επιλογών.
ταύτιση με αυτονομία, ανεξαρτησία, αναρχία.
Όσο την πλησιάζω τόσο νιώθω κυνηγημένος. Τελικά δεν μπορεί να είναι οποιοσδήποτε ελεύθερος. είναι κατί που δεν το αντέχουν όλοι, “δεν το 'χουν”.
προσοχή! κάποιοι την εκμεταλεύονται για να μας εκμεταλευτουν, να υπηρετίσουμε τα δικα τους συμφέροντα. Όπως άλλοι εκμεταλεύονται αυτούς. Σε ένα συστημα αλληλοανάγκης και αλληλοεξάρτησης.
δεν θέλω να το αναπτήξω άλλο γιατι είστε ελεύθεροι να διαλέξετε τη δικη σας έννοια ελευθερίας...

suddenly

Αναπάντεχα

Έφυγα από Νάξο. Ήδη περάσαμε από ίο και Σαντορίνη. Είμαι έξω και κάνω άλλο ένα τσιγάρο. Έχει κύματα και αυτά χτυπάνε δυνατά στα πλαϊνά του πλοίου για να εκτοξευτούν πάλι πίσω στη θάλασσα, μέσα στο απόλυτο σκοτάδι. Παραπατώ λόγω του αέρα και του κουνήματος, μα έχω κολλήσει να κοιτώ μακριά, απέναντι, στο πουθενά. Αντιλαμβάνομαι εικόνες. Πρώτα τη δικιά μου, αιρούμενος στο καράβι. Ένα μηδενικό βάρος στην άνωση του πλοίου. Ένας ταξιδιώτης, περιπλανώμενος, μόνος, ελεύθερος σαν μια ιδέα. Συνεχίζω να κοιτάω, δεν ξέρω τι. Ένας ταξιδιώτης δε χρειάζεται καμιά φορά αυτό που βλέπει, η ματιά και το συναίσθημα ανακατεύονται δημιουργικά και επεκτείνουν ότι περνάει μπροστά στα μάτια τους. Και αυτή είναι η τέλεια σκέψη για όσα έζησα σε ένα ταξίδι που ξεκίνησε στις αρχές του καλοκαιριού.

‘Πόσα πράγματα μπροστά απ’ τα μάτια μου!!!’

Αυτό το καλοκαίρι, ότι και να έγινε ή ότι και να γίνει, ήταν πολύ έντονο συναισθηματικά. Όλα ήταν πολύ έντονα. Όλα ήταν «αναπάντεχά».

ariosssssss

ερχεται το τελος του καλοκαιριου. και ως συνήθως έρωτες αποχωρίζονται. βλέπω ζευγάρια να ανταλλάσουν τα τελευταία λόγια κάτω απο το καράβι του αποχωρισμού. πλα πλα πλα κιαι τα λοιπά. αλλά... σκέφτομαι!! όλοι ξάχνονταν. έτσι και αλλιώς αυτό ειναι το ζητούμενο. ένα όμορφο καλοκαίρι με σουπερ αναμνήσεις. και γνωριμίες... ότι αφήνεις το καλοκαίρι το Σεπτέβρη μοιάζει διαφορετικό και όσα είπατε σχεδόν μακρινά και ξένα. κάποιοι ίσως πληγωθούν, κάποιοι θα θυμούνται την γλυκιά ανάμνηση. θα δειξει!!!!!!

Moon Bar

Η ώρα έχει περάσει και με βρίσκει κάποια στιγμή μέσα σε κάποιο μαγαζί. Σκυμμένος σε ένα μεγάλο ξύλινο τραπέζι, πάνω από ένα τσιγάρο και μια μπύρα που κοιτάω ενώ χάνομαι. Η μπύρα είναι ο στόχος. Λίγο ακόμα. Είναι η συντροφιά μου για λίγο. Γύρω μου λίγος κόσμος, κυρίως να χαζεύει την κυρία που χορεύει στο κέντρο του μπαρ με απίστευτη τέχνη oriental, κάτι ανατολίτικα, κάτι τσιφτετέλια. Είναι απίστευτη σ’ αυτό που κάνει. Όλοι χαμογελάνε και ζηλεύουν το κούνημα της. Αυτή χωρίς να το ζητάει θέλει παρτενέρ. Κάνει ζέστη μέσα. Έξω είναι καλύτερα. Μια παρέα, ένας μεγάλος πλάτανος στο κέντρο, κομμάτι του μαγαζιού, μετά η θάλασσα και έπειτα τα καικάκια.

Δεν κοιτάω τίποτα από αυτά αλλά έχω πλήρη αντίληψη. Μοιάζουν όλα από κάποια άλλη παλιότερη εποχή. Έχω κολλήσει στο χρόνο. Έχω κολλήσει στη μοναξιά. Σχεδόν δεν σκέφτομαι. Τίποτα συγκεκριμένο τουλάχιστον. Εσύ όμως δεν θα έρθεις ποτέ. Εσύ πάντα λείπεις. Σε λίγο θα σηκωθώ, θα χορέψω, θα σαλέψω, θα πάρω τα κομμάτια μου και θα φύγω. Άλλη μια νύχτα. Εσύ??

Gia Tous Filous Mou

Για τους φίλους μου…..
Για αυτούς που με αναζητούν ή αναρωτιούνται τι κάνω.
Για αυτούς τους φίλους που έχουν μείνει Αθήνα.
Αυτοί εκεί, εγώ μακριά σε ένα νησί. Μοιάζει εξωτικά εδώ.
Σαν παραίσθηση!!!
Θέλω να ζητήσω συγνώμη που τους άφησα πίσω. Θέλω να τους θυμίσω
Ότι είναι ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ.
Πάντα πίστευα πως το καλοκαίρι κάτι διαφορετικό γίνεται. Αλλαγές μέσα μας, εξωτερικά, αλλάζουν απόψεις και μυαλά. Όλα είναι πιο εύκολα να τα ζήσεις. Γεμίζεις εμπειρίες. Περιέχει το νόημα της ζωης αυτή η εποχή.
Το χειμώνα δεν αλλάζουν όλα τόσο γρήγορα.
Για όσα δουλεύεις και παλεύεις όλο το χειμώνα ήρθε η ώρα να φύγεις. Να αλλάξεις!
Το χάσμα είναι εμφανές. Σας έχω αφήσει στην ίδια ρουτίνα, στην απάθεια, στην βαρεμάρα σας, στον ίδιο τρόπο σκέψης που σας σκοτώνει. Ψάχνετε κάτι διαφορετικό, λίγες στιγμές στον ήλιο. Γι’ αυτό το κινητό είναι κλειστό. Κομμένα τα νήματα με αυτό τον τρόπο ζωής. Όμως δεν ξεχνάω να σας σκέφτομαι.
Στους Πωλίνα, Στρατο, Ηλία, Παντελή, Βασίλη, Παναγιώτη, Ιωάννα, Βαρβάρα, Ραντια, Στελινα, Αντρέα, Χρήστο, Αντωνία, τα ανίψια μου, τα ξαδέρφια μου και τόσους ακόμα,
αφήστε το παράθυρο της τρέλας στη ζωής σας ανοιχτό για αυτό το καλοκαίρι! Ίσως κάπου βρεθούμε..
Τα λέμε Σεπτέμβρη..
Ζω και Βασιλεύω να τους πείτε….

Comics Heros

Κάποιοι Άντρες μένουν πάντα παιδιά . .
Κάποιοι άλλοι γίνονται ηλίθιοι!!

Έχω αδυναμία στους παιδικούς μου ήρωες. Spinterman, Wolverine, Conan, Μπλεκ κα.
Τώρα απέκτησα και ένα καινούργιο. Το Bob το Σφουγγαρακι. Ο τύπος που τον δημιούργησε,
κατά τη γνώμη μου είναι ένας έξυπνος τύπος. Το χιούμορ του με εκφράζει, οι καταστάσεις μου θυμίζουν τόσες παιδικές γκάφες και αντιδράσεις. Μισή ώρα δεν φτάνει, και περνάει στο μπαμ!

Anyway για όσους δεν έχουν ασχοληθεί, οι comics heros, εκφράζουν καταστάσεις και ιδεολογίες. Είναι δεμένοι με την ιστορία αλλά κυρίως με την παιδική διαπαιδαγώγηση.
Μπαίνοντας στο θέμα λοιπόν, άκουσα ότι στην Αμερική σκοπεύουν να σταματήσουν να δείχνουν την σειρά του Bob, γιατί τον θεωρούν απειλή για τα παιδιά τους. Πιστεύουν πως είναι ένας αδύνατος χαρακτήρας και επηρεάζει αρνητικά τα παιδιά τους. Δε ξέρω πόσο ισχύουν τα παραπάνω. Θέλω να πιστεύω, αν είναι αλήθεια, πως δεν εκφράζει την πλειονότητα των Αμερικανών αυτό. Μου ακούγεται φασιστικό και για αυτό το κατακρίνω. Είναι απίστευτο τι εκμεταλλεύεσαι για να ελέγχεις τον κόσμο. Μιλάμε για ελευθερία και για απλά πράγματα που μας κάνουν να γελάμε.
Πρέπει να ξέρουμε τι φτιάχνουμε. Στρατό για το αύριο ή άβουλες κοινωνίες.

Μια Καλημερα...

δεν ξερω.. δεν γνωριζω.. τις σκεψεις, βασικα , δεν οριζω.
και σιγουρα δεν υπολογιζω.
αρχιζω να γραφω. δεν χρειαζεται να καταλαβει κανεις τι λεει ο ποιητης.
ειναι μονο σκεψεις. Και αυτες ολο αλλαζουν.
Μα εχουν πορεια..........
καλημερα.

Στην Αμαρτία

Ολοι θα σου πουν να προσεχεις. Να αποφυγεις το ενα ή το άλλο. Το κακο όμως ή το "παρανομο" είναι γλυκά. Και εσυ πρεπει να παρεις μια αποφαση. πρεπει να δειξεις χαρακτηρα.
Ομως και ετσι δεν θα αλλαξεις, όλοι θα συνεχισουν να σε γουσταρουν!!! δεν σου λεω τι να κανεις ή τι να μην κανεις!! Σου λεω ομως πως δεν αλλάζεις. Αν συμβει το αντιθετο τοτε σιγουρα πρεπει να αναλογιστεις ξανα ποιος εισαι, τι θες να εισαι και πολλα αλλα..... Το νου σου